يك كشتي مسافربري گرفتارتوفان گرديد و غرق شد  . تنها دو مرد از آن كشتي جان سالم بدر برده و با رنج و تقلاي زيادي خود را به جزيره اي كوچك و متروك رساندند . بعد از چند ساعت كه حالشان كمي بهتر شد ، شروع به جستجو پيرامون خود پرداخته  و بزودي دريافتند كه براي ادامه زندگي و يا نجات از آن وضع فلاكت بار ، تنها چاره اي كه دارند ، دعاست

جزيره بسيار كوچك بود و تنها قسمت كمي از آن سرسبز بود و باقي آنرا زميني خشك و باير فراگرفته بود .  مسافر اول به دومين مرد نجات يافته پيشنهادي داد بدين منوال كه با هم اقدام به  دعا نموده و در صورت اجابت دعاي هر يك از آنها ، او حاكم  جزيره شده و ميتواند آنرا به دلخواه خود بين دو نفر تقسيم كند ، چرا كه معلوم خواهد شد ارج و قرب وي نزد خدا بيشتر از ديگري خواهد بود

هر دو موافقت كرده و شروع به دعا نمودند و اولين چيزي را كه خواستند ، غذا بود .  فرداي همانروزكه  شروع به جستجو در جزيره كردند  و در همين اثنا  مسافر اولي كه پيشنهاد  را داده بود ، درختي كوچك  را يافت كه داراي ميوه هاي نسبتا خوبي بود.

او با شادي فرياد زد كه : " خدا دعاي مرا اجابت نموده است و من ميتوانم اين جزيره را مطابق ميل خود تقسيم ميكنم . "  بنابراين  قسمت سرسبز جزيره را كه درخت ميوه  نيز آنجا قرار داشت به خود اختصاص داده تا هر زمان كه گرسنه شد از آن تناول نمايد و قسمت خالي و خشك جزيره را به مسافر دوم بخشيد . همچنين  جيره غذائي بسيارمختصري براي مسافر ديگر جزيره تعيين كرد.

يك هفته بر همين منوال گذشت .  مسافر اول ، اينبار كه بشدت احساس تنهائي ميكرد ، دست به دعا برداشت و تصميم گرفت از خدا تقاضاي يك همسر نمايد .  از قضا ، فرداي همانروز كشتي ديگري در آن حوالي غرق شد و يك زن شنا كنان خود را به جزيره و درست به  قسمتي كه -  متعلق به مسافر اول بود - رساند و طرف ديگر همچنان خالي بود.

بزودي مسافر اول دريافت كه براي خود و همسرش ، سرپناه ، پوشاك و غذاي بيشتري نياز خواهد داشت ، لذا مجددا اقدام به دعا نمود و با تعجب ديد كه فرداي همانروز تمامي درخواستهاي او اجابت گرديد  و هر آنچه خواسته بود به يكباره فراهم شده است . اين درحالي بود كه طرف ديگر جزيره همچنان خالي مانده بود.

سرانجام مسافر اول از زندگي كردن در آن جزيره آنچنان خسته شد كه دست به دعا برداشت و طلب نجات از آن جزيره متروك را نمود . بازهم دعايش مستجاب شد و درست فرداي همانروز با تعجب ديد كه يك كشتي در نزديكي ساحل جزيره و درست در كناره قسمتي كه به  وي متعلق بود ،  لنگر انداخته است.

او بلافاصله دست همسرش را گرفته و همچنانكه كشتي  داخل ميشد به مسافر دوم كه بيحال در گوشه جزيره افتاده و به خواب عميقي فرو رفته بود ، توجهي نكرد  و پيش خود گفت : "  اگر اين شخص پيش خدا ارزشي داشت حداقل يكي از دعاهاي او نيز برآورده ميشد  . "  بنابراين او را به حال خود گذاشته و سوار بر كشتي شد.

درست در لحظه اي كه كشتي داشت جزيره را ترك ميكرد ، ندايي آسماني بگوشش رسيد كه : " چرا شريك خودت  را در اينجا تنها ميگذاري ؟ ! ".

مسافر اول پاسخ داد : " شريكم ؟ .... او كه همراهمه  .  "  منظورش ،  خانمش بود.

در همين فكر بود كه آن صداي آسماني دوباره و با لحني سرزنش آميز او را خطاب كرد و گفت : " منظورم رفيقته كه در جزيره تنهايش گذاشتي ، او تنها كسي بود كه دعايش اجابت شد ! ".

مسافر اول كه بشدت متعجب شده بود ،  از كشتي پياده شده و به شتاب نزد رفيقش رفت و او را از خواب بيدار كرد و گفت : " ببينم مگر تو چه دعائي ميخواندي كه حالا بايستي من بدهكارت بشم ؟ ".

رفيق او با بيحالي و در حالي كه چشمانش را بزحمت ميتوانست بگشايد  با صداي ضعيفي گفت : " من فقط يك جمله دعا  ميكردم و آن اين بود كه  خدايا تمامي خواستهاي دوستم را استجابت كن ".